Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017

Όταν βαριέμαι…


    Όταν βαριέμαι, παίρνω τηλέφωνο την πυροσβεστική και τους λέω ότι έχω κλειστεί στον εαυτό μου.

    Όταν βαριέμαι, πάω στο φαρμακείο και ζητάω τις παστίλιες για τον πόνο του άλλου και λέω πως θα περάσει ο άλλος να τις πληρώσει.

    Όταν βαριέμαι, παίρνω τηλέφωνο το 100 και τους λέω πως θέλω...
να παραδοθώ γιατί κλέβω καρδιές.

Όταν βαριέμαι, πάω σε ένα αρχαιολόγο, του  δίνω ένα ταμπόν και τον ρωτάω από ποια περίοδο είναι.

    Όταν βαριέμαι, περνάω από εκκλησίες και μόλις βλέπω γάμο, μπαίνω μέσα, στήνομαι στην ουρά και όταν έρχεται η ώρα να χαιρετήσω το γαμπρό σκύβω και του λέω "τυχερέ... τα καταπίνει κιόλας".

    Όταν βαριέμαι τη νύχτα, μπαίνω σε ταξί, δείχνω του οδηγού μια πολυκατοικία και του λέω: "Εδώ αυτοκτόνησα πριν δύο χρόνια".

    Όταν βαριέμαι, πηγαίνω σε νεκροταφεία, τριγυρνάω στα χαμένα τινάζοντας χώματα από πάνω μου και ρωτάω τον κόσμο τι έτος έχουμε.

    Όταν βαριέμαι, ακολουθώ κάποιον που μοιράζει φυλλάδια , τα μαζεύω από πίσω του και μόλις τελειώσει του λέω: "Φίλε σου έπεσαν αυτά".

    Όταν βαριέμαι και είμαι συνοδηγός, μόλις σταματήσει κάποιος δίπλα μου στο φανάρι του ψιθυρίζω "Βοήθεια".

    Όταν βαριέμαι, πηγαίνω στο σουπερμάρκετ και ρωτάω σε ποιο διάδρομο είναι το ράφι με τις γεροντοκόρες.

    Όταν βαριέμαι, βάζω χαρτάκια στα παρμπρίζ καινούριων αυτοκινήτων που γράφουν  "Συγνώμη που στο χτύπησα".

    Όταν βαριέμαι, πάω στα Hondos Center από πωλήτρια σε πωλήτρια, μου ψεκάζουν όλες το χέρι, ξαναπάω στην πρώτη που με ψέκασε και της λέω "αυτό θέλω".

    Όταν βαριέμαι, παίρνω τηλέφωνο στο λιμεναρχείο και ρωτάω τι ώρα θα σαλπάρει το πλοίο για λιμάνια ξένα.

    Όταν βαριέμαι, πάω στα ΕΛΤΑ και τους ρωτάω αν κάνουν επικίνδυνες αποστολές.

    Όταν βαριέμαι, πάω σε μικροβιολογικά εργαστήρια και ζητάω να πάρω το αίμα μου πίσω.

    Όταν βαριέμαι, παίρνω τηλέφωνο στα Hondos Center και ρωτάω τι ώρες περνάει το πλοίο για το υπέροχο ταξίδι ομορφιάς.

    Όταν βαριέμαι, πάω στα καταστήματα αγοράς χρυσού και ζητάω να μου εξαργυρώσουν την χρυσή ευκαιρία που πήρα το πρωί απ’ το περίπτερο.

    Όταν βαριέμαι, πάω στο πάρκο με δύο κομμένα λουριά στα χέρια και ρωτάω με αγωνία αυτούς που κάνουν τζόκινγκ μήπως είδαν δύο Rottweiler.

    Όταν βαριέμαι πηγαίνω στα δικαστήρια και ζητάω έφεση αμαρτιών.

    Όταν βαριέμαι πηγαίνω στα περίπτερα και ρωτάω αν έχουν να μου χαλάσουν ένα χατήρι.

    Όταν βαριέμαι πηγαίνω στον Γερμανό και ζητάω μπαταρίες για φακούς επαφής.

    Όταν βαριέμαι, παίρνω το κινητό μου, πάω στην τροχαία και τους ζητάω να μου σβήσουν τις κλήσεις.

    Όταν βαριέμαι, παίρνω τηλέφωνο στο ραδιοταξί και ρωτάω αν μπορώ να κάνω μία αφιέρωση.

    Όταν βαριέμαι, πάω στην τράπεζα και τους λέω πως θέλω να κάνω μία κατάθεση ψυχής.

1 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

κιαααλλο, κιααααλλο!!!!!! πρωτος!!!

Δημοσίευση σχολίου