Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2016

Μεγάλα ιστορικά γεγονότα που διήρκεσαν ελάχιστα


Η αυτοκρατορία του Αλέξανδρου δεν πρόλαβε να κλείσει δεκαετία. Και άλλα σοκαριστικά μικρά σε διάρκεια «μεγάλα» ιστορικά γεγονότα.

Δεν θέλουμε να σας σοκάρουμε, αλλά αν βρείτε μια μηχανή του χρόνου και πατήσετε το κουμπί που γράφει «Αρχαία Ρώμη» οι πιθανότητες να πέσετε πάνω στον αυτοκράτορα Ιούλιο Καίσαρα είναι εξαιρετικά λίγες. Περίπου όσο...
λίγες είναι και οι πιθανότητες να πετύχετε την Εκκλησία του Δήμου να συνεδριάζει στην Πνύκα, αν πατήσετε το άλλο κουμπί, εκείνο που γράφει «Αρχαία Αθήνα». Κάποια από τα μεγαλύτερα γεγονότα της Ιστορίας ήταν μεγάλα σε σημασία, όχι σε διάρκεια.

Ο πρώτος Ρωμαίος αυτοκράτορας που θα σας ερχόταν στο μυαλό αν σας λέγαμε «πες έναν Ρωμαίο αυτοκράτορα», ο Ιούλιος Καίσαρας, ήταν αυτοκράτορας κάτι λιγότερο από πέντε χρόνια: από τον Οκτώβριο του 49 μέχρι τον Μάρτιο του 44 π.Χ. Ήταν για πολλά χρόνια εξέχον πολιτικό πρόσωπο, σε διάφορες θέσεις, αλλά το «τιμόνι» της αυτοκρατορίας το ανέλαβε τέσσερα χρόνια και κάτι πριν τη δολοφονία του.

Η περίφημη αγγλική Magna Carta, που θεωρείται το θεμέλιο των σύγχρονων δημοκρατιών, και η πρώτη φορά που Μονάρχης αναγνώρισε και παραχώρησε δικαιώματα στον λαό, ίσχυσε για έναν περίπου χρόνο. Ο Βασιλιάς Ιωάννης της Βρετανίας την υπέγραψε το 1215. Αμέσως μετά τον θάνατό του, το 1216, ο διάδοχός του Ερρίκος Γ’ την αναθεώρησε, κρατώντας μόνο 42 από τις 63 προτάσεις της, και φροντίζοντας να ξεφορτωθεί την σημαντικότερη, την 61η, εκείνη που έλεγε ότι ο Βασιλιάς δεν είναι ανώτερος των νόμων του κράτους.

Η μεγάλη δυναστεία των Κιν, αυτή που σκέφτεστε (ακόμα και χωρίς να το ξέρετε) όταν μιλάμε για την αρχαία Κίνα, τα παιδιά που έχτισαν το Σινικό Τείχος, βάφτισαν την χώρα τους και έκαψαν τα βιβλία, επιβίωσαν μόλις 15 χρόνια, από το 221 έως το 206 π.Χ. Το 210 π.Χ. ο πρώτος αυτοκράτορας δολοφονήθηκε κάτω από μυστηριώδης συνθήκες. Τέσσερα χρόνια και μερικούς δολοφονημένους διαδόχους αργότερα, το τιμόνι της αυτοκρατορίας ανέλαβε η δυναστεία των Χαν, η οποία δεν θα το άφηνε για τα επόμενα 400 χρόνια.

Η αυτοκρατορία του Αλέξανδρου, όσο μεγάλη ήταν σε έκταση, τόσο μικρή υπήρξε σε διάρκεια: Δεν πρόλαβε να κλείσει δεκαετία. Ο Αλέξανδρος ανέβηκε στον θρόνο το 336 π.Χ., πέρασε τον Ελλήσποντο με τον στρατό του το 334 π.Χ., έφτασε στην Ινδία το 326 π.Χ. και πέθανε το 323 π.Χ. Η συνέχεια είναι γνωστή: Αμέσως μετά τον θάνατό του, οι διάδοχοί του δεν έκαναν χωριό, και η αυτοκρατορία διαλύθηκε στα εξ ων συνετέθη το 321 π.Χ.

Η αθηναϊκή δημοκρατία δεν ήταν τόσο πολυχρονεμένη όσο πιθανότατα νομίζετε: Την εποχή του Περικλή, μετρούσε μόλις 47 χρόνια ζωής από την θεμελίωσή της από τον Κλεισθένη. Μετά τον θάνατο του Περικλή, του μακροβιότερου αρχηγού της, η αθηναϊκή δημοκρατία διακόπηκε δύο φορές από ολιγαρχικές παρενθέσεις, προς τα τέλη του Πελοποννησιακού Πολέμου, για να καταλυθεί τελικά εντελώς από την κατάκτηση της Αθήνας από τους Μακεδόνες του Αλέξανδρου το 322 π.Χ. Συνολικά, ακόμα κι αν δεν μετρήσουμε τα ολιγαρχικά διαλείμματα, η αθηναϊκή δημοκρατία επιβίωσε κάτι λιγότερο από δύο αιώνες: 186 χρόνια.

Η αυτοκρατορία των Αζτέκων δεν είναι ούτε τόσο αρχαία ούτε τόσο μακρόβια όσο πιστεύετε: Επιβίωσε για 93 μόλις χρόνια, από το 1428 μέχρι το 1521. Αυτή ήταν η χρονιά που οι Αζτέκοι υποδέχθηκαν με τιμές έναν τύπο από την Ισπανία. Τον έλεγαν Hernan Cortes. Και ανταπέδωσε την φιλοξενία σφάζοντάς τους όλους.

Ο περίφημος πειρατής Μαυρογένης, αλλιώς γνωστός και ως Edward Teach ή Thatch, ήταν ο φόβος και ο τρόμος των θαλασσών της Καραϊβικής… για κάτι παραπάνω από έναν χρόνο (!) από το 1716 έως το 1718. Και για να το κάνουμε λίγο πιο απογοητευτικό, όλη κι όλη η εποχή της πειρατείας στην Καραϊβική, που γέννησε τόσους μύθους, διήρκεσε επτά χρόνια, από το 1713 ως το 1720, όταν οι νέοι βρετανικοί νόμοι έκαναν σκληρότερες τις ποινές και ευκολότερη την εκδίκαση των πειρατών –οι οποίοι μέχρι τότε έπρεπε να μεταφερθούν στην Ευρώπη για να δικαστούν και, ενδεχομένως, να καταδικαστούν. Όσοι από αυτούς γλίτωσαν με κάποιον τρόπο τις κρεμάλες, αναζήτησαν νέα λημέρια στην Αφρική.

(*) Με πηγές από Listverse, Smithsonian, Wikipedia
της Ηρώς Κουνάδη

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου