Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2019

Ψησταριά υγραερίου Unimac Basic ~ Συναρμολόγηση - Εμπειρία - Συμβουλές για μαντέμι


Αυτά που ΔΕΝ θα σας πούνε οι έμποροι και βαριούνται-ντρέπονται να γράψουν οι άλλοι αγοραστές...
 
*Η ανάρτηση έχει τη δομή χρονικής εξιστόρησης, γράφονται παρατηρήσεις για το συγκεκριμένο μοντέλο και γενικότερα για τις ψησταριές υγραερίου, οπότε διαβάστε έως το τέλος.

Μετά από 30 χρόνια ψησιμάτων στα κάρβουνα, ήρθε ο καιρός να πάρω κι εγώ μία ψησταριά που λειτουργεί με υγραέριο.

Καταρχήν είχα δοκιμάσει κρέατα και ψάρια ψημένα σε άλλες ψησταριές υγραερίου και η γεύση ήταν πολύ καλή, πλησίαζε κατά 85~90% την γεύση που δίνει το κάρβουνο αλλά κακά τα ψέματα, όσο καλή κι αν είναι η ψησταριά, την γεύση που δίνουν τα κάρβουνα όταν τα υγρά από τα κρέατα πέφτουν πάνω τους και την επιστρέφουν πίσω με τη μορφή ατμού, δεν μπορεί να την πλησιάσει το υγραέριο, εκτός αν βάλεις αρωματικά καπνίσματος κλπ, κλπ.

Ψησταριά υγραερίου θα πάρεις για να γλυτώσεις το χρόνο ανάμματος των κάρβουνων και για πιο υγιεινό ψήσιμο. Επίσης εάν είσαι στην πόλη, όπου ο χώρος είναι περιορισμένος και το ψήσιμο σε κάρβουνα ενοχλεί τους γείτονες, μια ψησταριά υγραερίου είναι μονόδρομος κι ευκολία.

Προσωπικά ζω στην επαρχία με μεγάλο οικόπεδο, δεν έχουμε πρόβλημα χώρου, ωστόσο, όπως προανέφερα θέλει ώρα το άναμμα των κάρβουνων. Δεν θα ανάψεις φουφού για 2-3 τσιπούρες ή μόνο 10 σουβλάκια. Πόσες φορές είπες με τον κολλητό, "να ψήσουμε κάνα κοψίδι" και το αμέσως επόμενο λεπτό συμπλήρωσες "πωωω ποιός ανάβει τώρα τα κάρβουνα"...

To μεγαλύτερο πλεονέκτημα των ψησταριών υγραερίου είναι το σχεδόν άμεσο ψήσιμο, ο έλεγχος της θερμοκρασίας και το σβήσιμο των καυστήρων στο τελείωμα χωρίς να έχεις το νου σου για τυχόν ατυχήματα.

Έτυχε να μπλεχτώ σε ψήσιμο για καμιά 25ριά μαντραχαλέους που ΤΡΩΓΑΝΕ ΠΟΛΥ. Η δουλειά έγινε σε ψησταριά υγραερίου όπως της ακόλουθης φωτογραφίας η οποία στο κάτω μέρος έχει ταψί που γεμίζουμε με νερό για να ελαχιστοποιήσουμε τις αναφλέξεις. Σε 2-3 ώρες παίζει να ψήσαμε καμιά 20ριά κιλά παντσέτες-σουβλάκια χοιρινά και λουκάνικα. Ελάχιστες οι αναφλέξεις, τις οποίες σβήναμε με νερό. Η συγκεκριμένη μου είπανε ότι κόστιζε γύρω στα 250-300 ευρώ.



Μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν σχεδόν πολυτέλεια να έχεις ψησταριά υγραερίου. Κάτω από 300 ευρώ δεν έβρισκες κάτι αξιόλογο και λειτουργούσαν με ηφαιστιακές πέτρες. Πλέον υπάρχουνε πολλές εταιρίες που βγάζουνε ψησταριές υγραερίου με καυστήρες και διαχύτες από καλά υλικά που αντέχουν στο χρόνο κι ελέω ανταγωνισμού προσφέρονται σε προσιτές τιμές. Μία από αυτές ίσως είναι η κινεζική "Unimac" που εμπορεύεται από αγροτικά βενζινοκίνητα και ηλεκτρικά εργαλεία έως και ψησταριές υγραερίου.

Επειδή προς το παρόν δεν σκέφτομαι να καταργήσω εντελώς τα κάρβουνα, αγόρασα το μικρότερο μοντέλο με 2 καυστήρες για τα μικρά ή έκτακτα ψησίματα της εβδομάδος. Μέτρησα αρχικά το μέγεθος της επιφάνειας ψησίματος από την ψησταριά κάρβουνου που διαθέτω (και με καλύπτει) και διαπίστωσα ότι είναι ελάχιστα μικρότερο από αυτό της Unimac. Την είχα δει σε λειτουργία στην περσινή ΔΕΘ και μου άρεσε η κατασκευή της, η οποία είναι από χάλυβα και διαθέτει μαντεμένιες σχάρες. Οπότε την έψαξα στο διαδίκτυο και διαπίστωσα και από σχόλια άλλων χρηστών ότι ήταν ικανοποιημένοι από τη χρήση της. Σημαντικό το ότι υπάρχει αντιπροσωπεία στην Ελλάδα που προμηθεύει προσιτά ανταλλακτικά τα οποία ίσως χρειαστούν μετά από καιρό. Ένας καυστήρας π.χ. σου έρχεται άμεσα και κοστίζει 19 ευρώ.

Το συγκεκριμένο μοντέλο 661311 με 2 καυστήρες κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες, τον Σεπτέμβριο του 2019 κι έρχεται σε αντικατάσταση του 661304. Δεν μπόρεσα να αντιληφθώ ποιά η διαφορά του ενός μοντέλου με το άλλο, εκτός από το ταψάκι αποστράγγισης λίπους που στο νέο μοντέλο έχει καλύτερο σχήμα για να μην πέφτουν τα λίπη εκτός.

Η τιμή του σήμερα είναι 139 ευρώ, ωστόσο αγοράστηκε στα 119 ευρώ με συνδυασμό διαδικτυακών εκπτώσεων και δωρεάν μεταφορικά. Ο απαραίτητος ρυθμιστής-μειωτήρας του υγραερίου δεν περιλαμβάνεται στη συσκευασία και μου κόστίσε 7 ευρώ. Αγόρασα επιπροσθέτως με 18 ευρώ ένα προστατευτικό κάλυμμα της ίδιας εταιρίας με το κατάλληλο μέγεθος (κωδ. 661391) και μία μαντεμένια πλάκα δύο όψεων (ριγωτή κι επίπεδη) με 17 ευρώ (κωδ. 661390).

Η κατασκευή της είναι (όπως σχεδόν τα πάντα σήμερα) κινεζική. Εάν βλέπετε μάρκες Vanward-Bormann-Blackbull-Unimac, να ξέρετε ότι είναι εφάμιλλης ποιότητας (μην σας πω ότι τις φτιάχνει το ίδιο εργοστάσιο).


Τα κύρια χαρακτηριστικά της είναι τα εξής:

  • 2 καυστήρες από ανοξείδωτο χάλυβα (inox) 3kw ο καθένας
  • συνολική ισχύς 6kw
  • αυτόματη πιεζοηλεκτρική ανάφλεξη
  • σχάρα από μαντέμι
  • σχάρα ζεστάματος
  • επισμαλτωμένοι διαχύτες
  • θερμόμετρο inox
  • καπάκι με ανοξείδωτη μετώπη
  • πλαϊνά ράφια εργασίας
  • συλλέκτη για τα λίπη
  • ρόδες μεταφοράς
  • εύκολο καθάρισμα με αφαιρούμενο συρτάρι αποστράγγισης λίπους
  • κύρια επιφάνεια ψησίματος: 440x420mm (τα site λανθασμένα γράφουνε 48x42)
  • διαστάσεις συσκευής: 1101.8x1021.5x609.5mm
  • διαστάσεις συσκευασίας: 620x580x430mm
  • βάρος (Κ/Μ): 19.5 / 21 kg
  • 1 χρόνο εγγύηση κατασκευαστή

*Το μοντέλο με 3 καυστήρες κοστίζει 30 ευρώ παραπάνω και ίσως είναι η καλύτερη μέση επιλογή για όσους δεν έχουνε και ψησταριά κάρβουνου, καθώς σε επιφάνεια 56x42cm έχεις 9kw ισχύ (πιο αποδοτική γιατί ενώ έχει κατά 25% μεγαλύτερη επιφάνεια από αυτήν με τους δύο καυστήρες, η ισχύς αυξάνεται κατά 50%). 


Συναρμολόγηση ψησταριάς

Άνοιγμα του κουτιού, το μαρτύριο ξεκινάει...


Το στήσιμο είναι αρκετά χρονοβόρο. Οι οδηγίες που εσωκλείονται δεν είναι από τις καλύτερες που έχω δει και τα πράγματα γίνονται χειρότερα λόγω αρκετών άσχετων οπών που υπάρχουνε διάσπαρτες στα εξαρτήματα και δεν μπορείς να καταλάβεις επακριβώς πού πρέπει να βιδώσεις.

Τί θέλει να πει άραγε ο Κινέζος;;;


Χρειάστηκε ένα σταυροκατσάβιδο για τη συναρμολόγηση, χρησιμοποίησα μερικές ροδέλες που δεν υπήρχανε μέσα στο κουτί, μία μεγάλη βίδα ήταν λειψή (8 στα πόδια και 4 στο ράφι χρειάζονται ενώ είχε 11), επιστράτευσα αρκετή υπομονή, -αν είσαι και μόνος θα το φας το τρίωρο χαλαρά!

Ειδικά στα πόδια, επειδή είναι ακανόνιστο το μέγεθος, νόμιζα ότι έχει γίνει κάποιο λάθος και ήμουν έτοιμος να την ξεστήσω για να κάνω πατέντες με τρυπάνι. Τελικά με λίγη επιμονή και σκέψη τα κατάφερα...

*Βάλτε στο πάτωμα ένα μεγάλο χαρτόνι ή χαλί για να μην γρατσουνιστούνε τα διάφορα μέρη.

**Παρά τις πολλές γωνίες και καμπύλες, σε κανένα σημείο δεν υπήρχε κίνδυνος κοψίματος των δαχτύλων, όλα ήταν τροχισμένα και στρογγυλεμένα.


Η μέσα πλευρά μετά την σωστή τοποθέτηση των ποδιών. Το βίδωμα πρέπει να γίνει στην δεύτερη τρύπα, όχι τέρμα πάνω, χρειάζεται ροδέλα που δεν εμπεριέχεται στο κουτί για να μπορεί να πατάει το κεφάλι της βίδας.

Αυτά υποτίθεται ότι έμπαιναν στην βάση για το ταψάκι κάτω από τους καυστήρες. Μια χαρά μπήκε το ταψί και χωρίς αυτά...

Βιδώνοντας τη βάση για το ταψάκι, αυτό δεν χωράει από κάτω στα ίσια, οπότε το έσπρωξα από τη μία πλευρά προς τα πάνω για να πάρει κλίση, οπότε και τα λίπη θα πέφτουνε στο πιατάκι-συλλέκτη που υπάρχει για αυτήν τη δουλειά.

Πλαϊνή φωτογραφίας της ψησταριάς με τα καμπυλωτά μπροστινά πόδια. Το κάτω ράφι δεν μπορεί να αντέξει το βάρος μιας μεγάλης μποτίλιας υγραερίου.

Οι καυστήρες έρχονται συνδεμένοι από την εταιρεία. *Η τρύπα στο αποσπώμενο ταψάκι είναι για τα λίπη που θα στάξουν


Πάνω από τους καυστήρες βάζουμε τους "διαχύτες" που κατανέμουν-διαχέουν τη θερμότητα


Τέλος, βάζουμε και τις μαντεμένιες σχάρες που είναι σε δύο κομμάτια κι εφαρμόζουν άψογα στην ψησταριά. Το συνολικό μέγεθος είναι 44x42 κι όχι 48x42 που δίνουν τα site.

Μαζί με την ψησταριά υπάρχει και μια βοηθητική σχάρα για το ζέσταμα ή το "παρκάρισμα" κομματιών κρέατος. Δεν εμποδίζει στο ψήσιμο, είναι 9 εκατοστά πάνω από τις βασικές σχάρες. Αφαιρέστε το πλαστικό της κάλυμμα πριν την χρησιμοποιήσετε!

Η μαντεμένια πλάκα της εταιρείας πωλείται ξεχωριστά και κοστίζει 19 ευρώ. Αυτή είναι η ριγωτή πλευρά. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε όλη τη σειρά "Basic" της Unimac γιατί όλες οι επιφάνειες έχουνε το ίδιο πλάτος.

H επίπεδη πλευρά της μαντεμένιας πλάκας. Έχει πάχος στο σώμα 6mm και περιμετρικά 10mm ζυγίζει 3kg. Πατάει κανονικά στην ψησταριά, απλώς δεν έχω βγάλει την σχάρα από κάτω.




Μετά από τουλάχιστον 3 ώρες, επιτέλους ολοκληρώθηκε η συναρμολόγηση. Στιβαρή κατασκευή από χάλυβα. Τα πλαϊνά ράφια είναι από μέταλλο, δεν διπλώνουνε, αντέχουνε αρκετό βάρος και βοηθάνε πολύ και στη μετακίνηση. Πρακτικές κρεμάστρες για τα σύνεργα ψησίματος και μπροστινό ράφι για τα καρυκεύματα. Το χερούλι είναι από μέταλλο και καουτσούκ για να μην καιγόμαστε. Τα ροδάκια είναι πλαστικά με αυτοκόλλητο inox χρώματος. Διαθέτει και θερμόμετρο.





Σε περίπτωση που αγοράσετε παρόμοια ψησταριά από κατάστημα, σκεφθείτε σοβαρά να την παραλάβετε έτοιμη στημένη. Συνήθως ένα 10ευρω κοστίζει, αλλά θα γλυτώσετε την ταλαιπωρία και τυχόν λάθη, μικροκαταστροφές από υπερβολικό σφίξιμο, κλπ.

Σκανάρισα το manual του κατασκευαστή. Κατεβάστε σε αρχείο pdf τις γενικές οδηγίες χρήσης του κατασκευαστή για την κατηγορία Unimac Basic και τις οδηγίες συναρμολόγησης για το μοντέλο με δύο καυστήρες (661311) από εδώ.




Το κάλυμμα unimac 661391, εφαρμόζει άψογα στην ψησταριά, δεν ακουμπάει στο πάτωμα, αφήνει ένα κενό 8 εκατοστών.

Φαίνεται πολύ ποιοτικό. Βαρύ, με δυνατές ραφές και άψογα τελειώματα. Η εξωτερική πλευρά είναι από ύφασμα πολυεστέρα τύπου "oxford"



Η εσωτερική πλευρά είναι αδιάβροχη από PVC. Προσφέρει προστασία από ήλιο και βροχή.




Προετοιμασία-συντήρηση μαντεμένιων σχαρών

Το μαντέμι (χυτοσίδηρος) είναι υλικό ιδανικό για τη μαγειρική, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε όλες τις εστίες θερμότητας. Τηρώντας μερικούς βασικούς κανόνες υγιεινής και συντήρησης, θα διατηρούμε τις σχάρες και τις πλάκες μας ασφαλείς για μαγειρική και σχεδόν αντικολλητικές. Η διαδικασία επάλειψης με λίπος ή έλαια και το κάψιμο ώστε να αποκτήσει-διατηρήσει αντικολλητική επίστρωση, ονομάζεται "καρύκευση ~ ωρίμανση ~ εμπλουτισμός" (seasoning). Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούμε μία ελαιώδη στρώση που προστατεύει το μέταλλο από τη σκουριά και το καθιστούν περισσότερο αντικολλητικό. Επιτυγχάνεται σε μεγάλο βαθμό και από την ίδια τη χρήση του μαντεμιού, από τα λίπη των κρεάτων. Όσο περισσότερο τρώμε παντσέτες, τόσο καλύτερο για τις σχάρες μας!
Πριν την πρώτη χρήση:

1. Πλένουμε τις μαντεμένιες σχάρες (και την πλάκα) με ζεστό νερό στο νεροχύτη και τρίβουμε με ένα σφουγγάρι (όχι σύρμα) για να φύγουνε κατάλοιπα από το εργοστάσιο κατασκευής και τη μεταφορά.

2. Τοποθετούμε τις σχάρες στην άδεια ψησταριά και την ανάβουμε στο φουλ. Κλείνουμε το καπάκι και τις αφήνουμε για 20 λεπτά να καούν.

3. Σβήνουμε τη φωτιά και περιμένουμε να κρυώσουν οι σχάρες. Τις αλείφουμε παντού με ελαιόλαδο ή ακόμη καλύτερα με ζωικό λίπος, (αλλά όχι με βούτυρο ή μαργαρίνη τα οποία καίγονται σε χαμηλότερες θερμοκρασίες και θα κολλάνε τα φαγητά).

4. Ανοίγουμε τη φωτιά στο φουλ και με κλειστό καπάκι τις αφήνουμε για 10 λεπτά. Στη συνέχεια μειώνουμε την ένταση της φωτιάς στο μισό και αφήνουμε για ακόμη 30 λεπτά.

5. Αφήνουμε να κρυώσουν κι αλείφουμε ξανά με λάδι. -Οι σχάρες είναι έτοιμες για χρήση!



*Προσωπικά έκανα αργότερα, από την αρχή, όλη τη διαδικασία για την μαντεμένια πλάκα ξεχωριστά από τις σχάρες. Εάν δεν σκοπεύετε να κάνετε χρήση των σχαρών ή της πλάκας για μεγάλο χρονικό διάστημα, προτείνω αφού τις αλείψετε με λάδι, να τις τυλίξετε με μια παλιά πετσέτα και να τις έχετε σε ένα ντουλάπι. Εάν είναι εκτεθειμένες στην υγρασία θα εμφανιστεί σκουριά η οποία θα πρέπει να απομακρυνθεί με συρματόβουρτσα και σαπουνάδα και να ξαναμπεί λάδι. Χρήσιμα βίντεο υπάρχουν στο διαδίκτυο. Αναζητήστε με την ονομασία του μαντεμιού στα αγγλικά (cast iron, grates, clean, bbq).



Μετά από κάθε ψήσιμο:

Η καλύτερη ώρα καθαρισμού είναι ακριβώς μετά το ψήσιμο. Επειδή, όμως, ως συνήθως μαγειρεύουμε και καθόμαστε για φαγητό, μπορείτε να το κάνετε και λίγο αργότερα. Μεριμνήστε να ξύσετε τη σχάρα πριν αράξετε, για να φύγουν τα πολλά χοντρά κομμάτια.

1. Με άδειες τις σχάρες ανάβουμε τη φωτιά στο φουλ, αφήνουμε να καούν λάδια και υπολείμματα τροφών για 10-15 λεπτά.




2. Σβήνουμε και τρίβουμε τα υπολείμματα με συρματόβουρτσα.

3. Αλοίφουμε με ελαιόλαδο. - Γενικά θα σας είναι χρήσιμο ένα πινέλο για τις επαλείψεις των σχαρών και των φαγητών.

4. Αποφύγετε στην αρχή τα ψησίματα τομάτας, φασολιών ή όξινων σαλτσών πριν δημιουργηθεί μια καλή ελαιώδης επίστρωση από την χρήση των μαντεμένιων σχαρών. Ένα μαντεμένιο σκεύος φτάνει στην θερμοκρασία των 205 βαθμών κελσίου σε μια μέτρια φωτιά σε 4 λεπτά, ενώ έχει αποστειρωθεί από τους 100 βαθμούς. Δηλαδή δεν χρειάζεται σαπούνισμα.



Ψήσιμο

Η Unimac 661311 με δύο καυστήρες με κατεβασμένο καπάκι και στο φουλ, πιάνει τους 270~280 βαθμούς κελσίου σε 7-8 λεπτά. Με την μαντεμένια πλάκα, κάνει 12-13 λεπτά να πιάσει αυτήν τη θερμοκρασία. Οι σχάρες για να κρυώσουν (με ανοιχτό καπάκι) χρειάζονται 4-5 λεπτά, ενώ η πλάκα κρατάει θερμότητα για σχεδόν 35 λεπτά! *Τα παραπάνω με θερμοκρασία περιβάλλοντος 15 βαθμών.

Η συγκεκριμένη ψησταριά ενδείκνυται για ψήσιμο επίπεδων κομματιών κρέατος και ψαριών. Εάν θέλετε να ψήσετε ολόκληρο κοτόπουλο, πίττες, ή ψωμί, καλό θα είναι να αναζητήσετε ψησταριές με πάνω από 2 καυστήρες γιατί το ψήσιμο δεν πρέπει να είναι "άμεσο" να μην είναι δηλαδή το φαγητό ακριβώς πάνω από τις εστίες θερμότητας, αλλά ανάμεσα σε αυτές, με αυτόν τον τρόπο περιορίζουμε και τις αναφλέξεις:



Το άναμμα της φωτιάς είναι πολύ εύκολο στις Unimac. Πιέζεις τον διακόπτη προς τα μέσα ώστε να απελευθερωθεί υγραέριο και τον γυρνάς προς τα αριστερά, οπότε ακούγεται ο ήχος από τον μηχανισμό που δημιουργεί τον σπινθήρα και η καύση ξεκινάει.



1. Για να ψήσουμε τα φαγητά λοιπόν, ανοίγουμε στο φουλ την ένταση της φωτιάς και κλείνουμε το καπάκι έως 10 λεπτά ώστε να ζεσταθούν οι σχάρες.

2. Στη συνέχεια, ανάλογα με το είδος του κρέατος και την περιεκτικότητα σε λίπος, χαμηλώνετε την ένταση της φωτιάς, τρίβετε και καθαρίζετε με χαρτί τις σχάρες για να φύγει η μαυρίλα από προηγούμενα ψησίματα (αυτό εάν δεν καθαρίσατε από το προηγούμενο ψήσιμο), ξαναλαδώνετε τις σχάρες και ψήνετε κατά προτίμηση με κλειστό καπάκι.

3. Τσεκάρουμε για αναφλέξεις όταν ψήνουμε λιπαρά κρέατα. Τα πολλά άνοιξε-κλείσε επηρεάζουν τη θερμοκρασία.

Η πίσω πλευρά του καπακιού, όταν αυτό είναι κλειστό, αφήνει κενό 3 εκατοστών με αποτέλεσμα να χάνουμε θερμότητα και να μην ψήνει ομοιόμορφα η ψησταριά


4. Μάθε την ψησταριά σου! Για να τελειοποιήσετε το ψήσιμο, θα πειραματιστείτε λίγο με τις θερμοκρασίες και σε ποιά σημεία είναι δυνατότερη η φωτιά ώστε να μετακινείτε τα κρέατα. Στις Unimac (και σε άλλες φθηνές μάρκες) η ένταση δεν είναι απολύτως ίδια σε όλο την επιφάνεια των σχαρών. Παρατήρησα στην δική μου ότι στο πίσω μέρος είναι δυνατότερη. Αυτό συμβαίνει γιατί το καπάκι από την πίσω πλευρά την ώρα που κλείνει έχει ένα κενό 3 εκατοστών με αποτέλεσμα μέρος της θερμότητας να οδηγείται προς τα έξω και περνώντας προς τα πίσω να δημιουργεί μεγαλύτερες θερμοκρασίες. Αυτό γενικά είναι κατασκευαστικό σφάλμα γιατί χάνουμε θερμότητα και δεν κατανέμεται σωστά η θερμοκρασία.



Προσοχή με τα μέρη που θερμαίνονται. Το καπάκι είναι φυσικό να ζεσταίνεται πολύ και δεν το ακουμπάμε. Ανοιγοκλείνουμε από το χερούλι που διατηρείται κρύο. Τα ράφια θερμαίνονται μέχρι το σημείο όπου έχουνε τις τρύπες, οπότε καλό θα είναι να μην τοποθετείτε πλαστικές σακούλες. Εάν έχετε πιατέλα ή γάστρα θα την διατηρείτε πάνω σε αυτά τα σημεία ζεστή.

Την μποτίλια υγραερίου δεν την βάζουμε κάτω από την ψησταριά, αλλά δίπλα. Η θερμοκρασία δεν επηρεάζει καθόλου τον σωλήνα που συνδέει την μποτίλια με την ψησταριά. Μπορείτε να βάλετε την μποτίλια πάνω σε πιατάκι γλάστρας με ροδάκια για ευκολότερη μετακίνηση.

Ο δυνατός αέρας επηρεάζει τους καυστήρες. Δεν σβήνει τη φωτιά, αλλά δεν αφήνει τις φλόγες να βγαίνουνε ομοιόμορφα από τους καυστήρες.

Προσωπικά τα κρεατικά μου τα θέλω καλοψημένα (well-done). Δεν αντέχω με τίποτα αίματα, ροζ μπιφτέκια από το μισοψήσιμο κλπ. *Μια φορά είδα από κοντά steak tartare (ωμό μοσχαρίσιο μπιφτέκι με ωμό αυγό από πάνω) και Saignant μπριζόλα και κόντεψα να λιποθυμήσω... Οπότε, όταν άλλοι γράφουνε ότι "η ψησταριά ψήνει τέλεια", καλό θα είναι να αναφέρουν και τον τρόπο που απολαμβάνουν τα ψητά. *Φυσικά εάν έχουμε κάνα σιτεμένο κομμάτι ξηρής ωρίμανσης 30+ ευρώ το κιλό, δεν θα το κάνουμε well-done... -Τέσπα, πάντα αναφερόμαστε για τα απλά κρέατα που αγοράζουμε.





Πρώτη δοκιμή με κοπανάκι κότας ~ Πλάκα Vs σχάρας

Αφού λοιπόν στήσαμε την ψησταριά κι ετοιμάσαμε τις σχάρες, έφτασε επιτέλους η ώρα για την πρώτη δοκιμή. Επέλεξα κοπανάκια από μικρομεσαία κοτόπουλα, που το έχουνε το λιπάκι τους, όχι δηλαδή κάτι πολύ λιπαρό ή πολύ στεγνό. Σε 10 λεπτά πιάσαμε τους 270 βαθμούς. Τεστάρουμε τη θερμοκρασία της πλάκας ρίχνοντας λίγο νερό πάνω κι εάν αυτό τσιτσιρίζει κι εξατμίζεται, είμαστε έτοιμοι.

Από την αριστερή πλευρά έβαλα την πλάκα με τη ριγωτή πλευρά και δεξιά άφησα την μία σχάρα.
Το βάρος των κομματιών σχεδόν ίδιο 600γρ. Τα τοποθέτησα στην πίσω πλευρά όπου είναι δυνατότερη η φωτιά. Δεν τα μαρινάρισα καθόλου με λάδια ή σάλτσες. Έβαλα λίγη vegeta και μερικά φυλλαράκια φρέσκο δενδρολίβανο.



Την ένταση από την πλευρά της πλάκας δεν την μείωσα. Από την πλευρά της σχάρας την μείωσα περίπου 25%. Η πλάκα αργεί να τα ψήσει σε σχέση με τη σχάρα. Υπάρχουνε αναφλέξεις από την πλευρά της σχάρας που σβήνουν εάν μετακινήσεις το κρέας. Σαν αρχάριος ανοιγόκλεινα το καπάκι για να τσεκάρω και τα γύρισα 7-8 φορές. Δεν κόλλησε κανένα κομμάτι. Σε 20 λεπτά, ήταν έτοιμο το πρώτο κοπανάκι από την πλευρά της σχάρας και η εικόνα ήταν αυτή:



Τα κομμάτια από την πλευρά της σχάρας ήταν έτοιμα σε 30 λεπτά. Στα 35 λεπτά έβγαλα και τα κομμάτια από την πλευρά της πλάκας.

Δοκιμάζοντας από την σχάρα, ήταν από τα καλύτερα κοτόπουλα που έφαγα ποτέ :) Ζουμερό και πεντανόστιμο. Η γεύση σχεδόν σαν να ψήθηκε στα κάρβουνα. Στα κάρβουνα όμως συνήθως μαυρίζει-καίγεται-στεγνώνει και αργεί πολύ. Στην ψησταριά υγραερίου ήταν τέλειο!

Από την πλευρά της πλάκας, σχεδόν ίδια η γεύση, αλλά ήθελε ακόμη περισσότερο ψήσιμο για κάνα 5λεπτο, -με είχε πιάσει το σκοτάδι και δεν καλοέβλεπα. Μου άρεσε περισσότερο από τη σχάρα γιατί τα λίπη που έσταζαν και καιγόντουσαν αρωμάτιζαν περισσότερο το κρέας. Ενδέχεται όμως η πλάκα να ψήνει καλύτερα, γιατί δημιουργεί μία κρούστα πάνω από το κρέας και το σιγοψήνει από μέσα. Θα δείξει στις επόμενες δοκιμές...


Τα κομμάτια από την πλευρά της σχάρας ήταν έτοιμα σε 30 λεπτά (δεξιά στην πιατέλα). Στα 35 λεπτά έβγαλα και τα κομμάτια από την πλευρά της πλάκας (αριστερά στην πιατέλα).


Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι όλα έγιναν σε απόλυτη ηρεμία. Ούτε κάπνα, ούτε μυρωδιές, σα να μη συνέβη τίποτα...


Η κατάσταση μετά το ψήσιμο.


Μπορεί η πλάκα από μαντέμι να αργεί λίγο παραπάνω, αλλά δεν λερώνει σχεδόν καθόλου την ψησταριά μας. Δείτε διαφορά μετά το πρώτο ψήσιμο.

Στο θερμόμετρο με μόλις ένα ψήσιμο πέρασαν ατμοί κάτω από το τζαμάκι κι έχει μόνιμο πλέον λεκέ. Όταν θερμαίνεται η ψησταριά και το θερμόμετρο, ο λεκές "εξατμίζεται", αλλά επιστρέφει με το κρύωμα.



Δεύτερη δοκιμή με μπούτι κότας


Έβγαλα την πλάκα από μαντέμι κι έβαλα 4 μπούτια κότας 1200gr σύνολο. Χωρίς μαρινάδα, αφαίρεσα το πολύ πάχος. Ψήσιμο αρχικά στο maximum. Τα έβγαλα στα 30 λεπτά. ΠΟΛΛΕΣ οι αναφλέξεις, τα μετακινούσα συνέχεια και αυξομείωνα την ένταση της φλόγας. Καλό το ψήσιμο, ωστόσο, ήθελαν ακόμη 5 λεπτά, γιατί το κρέας δεν ξεκολλούσε από το κόκκαλο με τη μία..


Τρίτη δοκιμή με τσιπούρες





3 τσιπούρες συνολικού βάρους 1150γρ. ψήθηκαν σχεδόν άριστα στους 220 βαθμούς και σε 24 λεπτά  (12 από κάθε πλευρά). Πριν το ψήσιμο λαδώθηκαν, αλατοπιπερώθηκαν, και μέσα σε κάθε μία έβαλα δύο φέτες λεμόνι και 2 κλωναράκια θυμάρι. Όταν βγήκαν τις ράντισα με λαδομουστάρδα. ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ!


Δεν το περίμενα, αλλά το ψάρι έβγαζε περισσότερο καπνό από το κοτόπουλο. Ίσως επειδή λάδωσα τις τσιπούρες.


Δεν αμελούμε το τριψιματάκι στις σχάρες μετά από κάθε ψήσιμο. Να έχετε στην άκρη οπωσδήποτε κι ένα ρολό χαρτί κουζίνας.
Οι επισμαλτωμένοι διαχύτες, είναι αρκετά επίπεδοι (δεν έχουν τη μορφή πυραμίδας) κρατάνε λίπη και προκαλούνε συνέχεια αναφλέξεις, μετά από 2 ψησίματα τους ξύνουμε

Καθαρίζουμε ελαφρά με ένα χαρτί τους καυστήρες μήπως και βούλωσε κάποια τρυπούλα.


Λίπη έξω από το ταψάκι δεν έχω παρατηρήσει ακόμη. Όλα κυλάνε προς το πιατάκι που αφαιρείται πανεύκολα από τον γάντζο που κρέμεται. Το ίδιο το ταψί βγαίνει κι αυτό με ένα τράβηγμα και πλένεται.



Τέλος με τις δοκιμές, για να δούμε αν μπορεί να τα βγάλει πέρα με μεγαλύτερο φορτίο

Πρώτη Κυριακή με στημένη ψησταριά, ιδανικός ο καιρός, οπότε ας... ψήσουμε λίγα κομμάτια παραπάνω. Η σχάρα χωράει έως και 6 μεγάλες πίτες Καραμολέγκος επάνω, ψήνονται στο πι και φι χωρίς κανένα πρόβλημα



Τα αγαπημένα μας μπούτια κοτόπουλου, ξανά στη σχάρα. Αυτήν τη φορά έβαλα μεγάλα μπούτια συνολικού βάρους 2,5 κιλών.

 
Όπως βλέπετε δεν χωρούσανε όλα στην πάνω μεριά της ψησταριάς κι εδώ φάνηκε το μεγάλο της ελάττωμα: Είχα παρατηρήσει ότι η θερμοκρασία είναι μεγαλύτερη στο πάνω μέρος, αλλά με κλειστό καπάκι και τουλάχιστον τη μισή ένταση οι αναφλέξεις είναι μόνιμες! Μετά από μετακινήσεις, αυξομειώσεις θερμοκρασίας κλπ, αποφάσισα να ψήσω με ανοιχτό καπάκι. Δυστυχώς όμως στο κάτω μέρος η θερμοκρασία είναι πολύ λίγη, δεν μπορεί να ψήσει επαρκώς ένα δύσκολο κομμάτι κρέας όπως το μπούτι κότας, οπότε τα μετακινούσα και πάλι. Έκανα μία τρύπα στο καπάκι από ένα μπουκάλι νερού κι έσβηνα τις φλόγες -είδα βιντεάκια που τα μαστόρια έχουν ένα ψεκαστήρι με νερό και ρίχνουνε όποτε χρειάζεται.




Τα 2,5kg μπούτια ψήθηκαν σε συνολικό χρόνο περίπου μίας ώρας. Το καλό είναι ότι παρά τις φλόγες και το όποιο καψάλισμα της πέτσας, το κρέας δεν καρβουνιάζει, είναι καλοψημένο και νόστιμο.





1,5 κιλό χωριάτικα λουκάνικα, φρέσκα, αλλά με λίγο λίπος, φυσικά και δημιουργούσαν φλόγες. Ψήθηκαν πολύ γρήγορα σε περίπου 20 λεπτά κι όπως και στο κοτόπουλο, οι φλόγες ΔΕΝ έκαναν ζημιά. Το κρέας μέσα ήταν ζουμερό κι εύγευστο.

Καπνοί ΥΠΑΡΧΟΥΝ. -Ίσως έχετε πρόβλημα με τους γείτονες σε πολυκατοικία

*Το πιατάκι με τα λίπη επειδή έριχνα και νεράκι στις αναφλέξεις, γέμισε. Τα λίπη "γλείφουνε" σε 2 σημεία και στάζουνε έξω από το ταψί όταν είναι πολύ φορτωμένες οι σχάρες.



Ψήσιμο στην πλάκα μαντεμιού:

Eπειδή με κούρασε η "ολοήμερη μάχη με τις φλόγες", αποφάσισα να κάνω δοκιμές με την πλάκα μαντεμιού.Την τοποθέτησα στο πίσω μέρος όπου η θερμοκρασία είναι μεγαλύτερη κι έβαλα τους καυστήρες στο φουλ. Η πλάκα καλύπτει τη μισή επιφάνεια της ψησταριάς.

Στους 250 βαθμούς έβαλα 1 κιλό κοτολουκάνικα που δεν έχουνε σχεδόν καθόλου λίπος. Δεν χαμήλωσα τη ένταση και σε 10 λεπτά τα γύρισα πλευρά. Η πλάκα όμως συνεχίζει να αυξάνει την θερμότητά της (και λόγω των λιπών που τρέχουν πάνω της) σε τέτοιο σημείο που δεν μπορείς να την πλησιάσεις, οπότε χρειάζεται χαμήλωμα της φωτιάς για να ψήνουμε σταθερά στους 250 βαθμούς. Σε λιγότερο από 10 λεπτά ήταν έτοιμη και η άλλη πλευρά και τα ροδοκοκκίνισα για 2-3 λεπτά από τις άλλες πλευρές. Παράλληλα αλοίφω πίττες με τα λίπη που έχει η πλάκα και γίνονται νοστιμότερες. Εξαιρετικό το ψήσιμο ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΦΛΟΓΑ. Σε περίπτωση που θα ήταν λιπαρά τα λουκάνικα ίσως θα έπρεπε να τραβάμε το λίπος με χαρτί κουζίνας, ώστε να μην τα κάνουμε τηγανητά.

Σεφτιαλιές και μπιφτέκια γίνανε άψογα στο μαντέμι, απλά θέλει καλό τρίψιμο μεταξύ της αλλαγής των κρεάτων.

Λουκάνικο χωριάτικο από χοιρινό-μοσχάρι, στεγνωμένο από λίπη, πάλι δημιουργούσε αναφλέξεις. Το πέταξα στην μαντεμένια πλάκα και ησύχασα.


Ένα κιλό κοτολουκάνικα, χωρέσανε ανετότατα πάνω στην πλάκα από μαντέμι.

Με το λίπος που μένει πάνω στην πλάκα παίρνουν ωραία γεύση και οι πίττες μας.




Διάφορα ψησίματα:



Χοιρινά ribs (πλευρά) από μικρό γουρούνι. Γίνανε (καλοψημένα) σε 20 λεπτά. Ο ψήστης πρέπει να είναι συνέχεια απίκο για να μην εκτίθενται για πολύ χρόνο πάνω από φλόγα τα ψητά. Εάν αράξετε και τα αφήσετε, αναπόφευκτα, κάποια σημεία θα μαυρίσουν.



Λαβράκια 450gr το κάθε ένα. Από 12 λεπτά η κάθε πλευρά και είστε έτοιμοι. Θέλει ένα λάδωμα η σχάρα για να μην κολλάει η πέτσα.

Ανεβαίνουμε μέγεθος. Τσιπούρα 500gr και φαγκρί 450gr. Γεμίζουμε με 2 φέτες λεμόνι, κλωναράκια φρέσκο θυμάρι και δενδρολίβανο. Λαδώνουμε, αλατίζουμε και...
13-14 λεπτά η πρώτη πλευρά και 12 η δεύτερη. Τέλειο το ψήσιμο, εξαιρετικό το φαγκρί. Λίγες σταγόνες σως ελαιολάδου-καλής μουστάρδας-λεμονιού και πάμε για... βραβείο.




Tα έως τώρα ψηστικά συμπέρασματα: Τα μπούτια κοτόπουλου, ΕΙΝΑΙ ΜΠΕΛΑΣ. Φυσικά είναι μπελάς και στο κάρβουνο όταν τα ψήνεις. Σε περίπτωση που έχετε μεγάλη παρέα, θα σας εκθέσουνε από άποψη χρόνου. Πολλές γενικά οι αναφλέξεις, ίσως κάνω εγώ κάτι λάθος... Σχεδόν το 30% της επιφάνειας ΔΕΝ ΨΗΝΕΙ ΣΩΣΤΑ. Ειδικά με ανοιχτό καπάκι, ίσα που ζεσταίνει το κρέας.
Για ψάρια είναι ό,τι πρέπει η ψησταριά! Στα χωριάτικα λουκάνικα ναι μεν έχει αναφλέξεις, αλλά δεν καίει-στεγνώνει το κρέας.


Με προβλημάτιζε εάν θα μύριζε ψαρίλα το κρέας μετά από το ψήσιμο των τσιπούρων, αλλά μετά από το κάψιμο των σχαρών και το καθάρισμα του ταψιού, καμία οσμή ψαριού δεν διέκρινα.

Δοκίμασα με λεπτοκομμένες παντσέτες και χοιρινές μπριζόλες λαιμού και ψηθήκανε άψογα. Αυτό που με εξέπληξε είναι ότι δεν είχανε αναφλέξεις σε σχέση με τα άλλα κρέατα!

Η πλάκα από μαντέμι, βοηθάει πολύ, γλυτώνεις από αναφλέξεις και ίσως ψήνεις γρηγορότερα γιατί από το άνοιξε-κλείσε και μετακίνησε, χάνεις θερμότητα. Θέλει κι αυτή όμως προσοχή. Αν π.χ βγάζει λίπος το κρέας, χρειάζεται να το σκουπίζεις ώστε να μην τηγανίζεται ουσιαστικά το ψητό.  Διαφορετικά είδη κρέατος πάνω στην πλάκα μπερδεύουν τις γεύσεις μιας και τα λίπη πάνω σε αυτήν αναμειγνύονται. Επίσης, εάν έχεις πολλά κρέατα, θέλει καλό τρίψιμο-καθάρισμα ενδιάμεσα, ώστε να μην κολλάνε-μαυρίζουν τα επόμενα ψητά. -Αυτό την ώρα του ψησίματος με υψηλές θερμοκρασίες, είναι μπελάς.

Στην συγκεκριμένη ψησταριά όταν ψήνω με την πλάκα από μαντέμι στημένη κάθετα πάνω στις άλλες σχάρες, τα λίπη που στάζουνε, γλύφουνε τα τοιχώματα και πέφτουνε εκτός του ταψιού αποστράγγισης.

Μία καλή λύση για να περιορίσω τις αναφλέξεις, είναι να βάζω στο πίσω μέρος την πλάκα από μαντέμι και να ψήνω έως ένα σημείο τα κρέατα εκεί και να φύγουνε τα πολλά λίπη. Στη συνέχεια τα βάζω στο κάτω μέρος και ανάμεσα στους καυστήρες (όχι δηλαδή από πάνω ακριβώς).

Γενικά από άποψη συνολικού χρόνου και κόπου για έως 4 κιλά κρεάτων θα δουλεύω την συγκεκριμένη με υγραέριο. Πάνω από αυτό το βάρος, κάτι που για εμένα σημαίνει πολλά και διαφορετικά κρεατικά, θα δουλεύω το κάρβουνο.

Από τότε που πήρα την υγραερίου πάντως δεν έχω ξαναψήσει σε κάρβουνο. 1-2 κιλά κρέας για 3-4 άτομα σε μία ωρίτσα τα έχεις έτοιμα :)

Τον χρόνο που γλυτώνεις για το άναμμα των κάρβουνων, τον χάνεις για το καθάρισμα της ψησταριάς υγραερίου. Αυτό κατ' εμέ είναι πολύ χειρότερο. Αν έχεις φάει και πιει, το μόνο που δεν θέλεις είναι να κάτσεις και να καθαρίζεις λίπη κλπ...

Η μποτίλια που ξεκίνησα να χρησιμοποιώ, ήταν στο 80% περίπου γεμάτη. Μου έβγαλε 14~15 ώρες λειτουργίας (ψήσιμο+καθάρισμα). Από αυτές οι 12 τουλάχιστον με λειτουργία στο φουλ.

Το κυριότερο μειονέκτημα του συγκεκριμένου μοντέλου είναι οι πολύ πλατιοί διαχύτες γιατί πέφτοντας πάνω τους τα λίπη δημιουργούνε αναφλέξεις.

Εάν είχα ξανά τη δυνατότητα να επιλέξω νέα ψησταριά σε αυτό το εύρος τιμής, θα επέλεγα την Unimac με 3 καυστήρες (+30 ευρώ) και θα έψηνα έμμεσα σε 2 καυστήρες (έχοντας τον μεσαίο κλειστό) και με φουλ ένταση φλόγας, αποφεύγοντας έτσι τις αναφλέξεις. 

Τα επόμενα τεστ θα γίνουν με μοσχάρι, αρνί, γαρίδες κι άλλα ψαρικά μεγαλύτερου βάρους και λαχανικά.







*Η ανάρτηση δεν έχει ως σκοπό την προτροπή αγοράς των συγκεκριμένων προϊόντων, θα ενημερώνω συνεχώς με παρατηρήσεις και συμβουλές για τον χρόνο ψησίματος, τη χρήση της μαντεμένιας πλάκας κλπ.




18 σχόλια:

Unknown είπε...

Πολύ φτηνιάρικη φαίνεται. Μακάρι να σου αντέξει.Καλά ψησίματα.

Κρασοπατήρ είπε...

Η αντοχή έχει να κάνει και με τη συντήρηση. Δεν το βλέπω να αντέχει για πάνω από 3 χρόνια. -Εξαρτάται βέβαια και από τα ψησίματα. Θα κάνουμε λογαριασμό στο τέλος αν τα αξίζει τα λεφτά της.

Aris είπε...

Καλημέρα. Αρχικα να σου αναφέρω για το μερακι και την πολύ δουλεια που εχεις ρηξει για το blog σου. ΜΠΡΑΒΟ!!!
2-3 συμβουλες απο εμένα ως προκάτοχος της 661307 με τους 3 καυστηρες και το πλαινο ματι.

- Οντως στο πίσω μέρος εχει μεγαλύτερη θερμοκρασία, οπότε προσπαθούσα να τοποθετω τα ψητα μου απο τη μεση και πίσω και οχι πολυ κοντα στα πλαινα τοιχοματα (δεξια & αριστερα).
- Προτείνω, αφού τελειώσεις το ψήσιμο, αφαιρέσεις τα κρέατα απο την σχάρα και τα αφήνεις να ξεκουραστούν. Όσο ξεκουράζονται φουλάρεις τους καυστήρες για 6-10 λεπτά (μέχρι να πάει 280-300 βαθμούς), μιας και είναι ήδη ζεστή, ούτως ώστε να γίνουν όλα άνθρακας. Μόλις πιάσει την υψηλή θερμοκρασία, χαμηλώνεις, τρίβεις καλά με την βούρτσα για να φύγουν τα πάντα απο τις σχάρες, κλείνεις τους καυστήρες και απολαμβάνεις το φαγητό σου. Το λάδωμα των καθαρών σχαρών μπορείς να το κάνεις και την επόμενη ημέρα για να είναι έτοιμες για το επόμενο ψήσιμο.
- Στο ταψι στο κάτω μέρος (κάτω απο τους καυστηρες) εβαζα αλουμινοχαρτο σε ολη την επιφάνεια για να μην λερωνεται πολυ η ψησταρια.
- Η κλιση απο τους διαχυτες όντως δεν βοηθαει για τις αναφλέξεις, αλλά όσο περισσοτερο εχεις το καπακι κλειστό, τόσο πιο ομορφο και γρηγορο ειναι το ψήσιμο. Πρέπει να ασχολεισαι συνεχως με την ενταση των καυστηρων, πραγμα που σημαινει οτι ασχολεισαι συνεχως με την ψησταρια,(εγώ δεν μπόρεσα να βρω την ιδανικη σταθερη θερμοκρασια, οπότε και με κουραζε αυτό).

Κρασοπατήρ είπε...

Θενξ κι εδώ :) (η συζήτηση ξεκίνησε από το insomnia)

Ανώνυμος είπε...

Καλησπέρα, τί φιάλη προτείνεις και από που μπορώ να την προμηθευτώ/ξαναγεμίσω (Αθήνα-Πικέρμι);

Κρασοπατήρ είπε...

Εγώ έχω την κλασική δεκάκιλη-σιδερένια της Πετρογκάζ. Γεμάτη είναι όμως αρκετά βαριά για τις μετακινήσεις. Η αναγόμωση κοστίζει στην περιοχή μου 20 ευρώ. Γενικά οι τιμές είναι 18~23 ευρώ. Την πρώτη φορά θα χρεωθείτε και με την αγορά της φιάλης, την οποία θα αλλάζετε όταν αδειάζει.

Στην ψησταριά της ανάρτησης με φουλ λειτουργία υπολογίζω ότι βγάζει τουλάχιστον 20 ώρες, δηλαδή κόστος 1 ευρώ την ώρα.

Gatilaras είπε...

Εαν αλλαξουμε διαχυτες με αλλους με μεγαλύτερη κληση κληση η εστω " στραβωσουμε" λιγο αυτους θα αλλαξει κατι κατι στις αναφλέξεις?

Κρασοπατήρ είπε...

Δεν σκέφτηκα να τους στραβώσω, αλλά αυτήν την κατάσταση θα την αλλάξω αργά η γρήγορα. Θα παραγγείλω σε κάνα μάστορα inox ή ατσάλινες γιατί οι μανίσιες άρχισαν να χάνουνε το σμάλτο και θα μείνει η λαμαρίνα στο τέλος.

Karamitsos είπε...

Καλησπέρα
Για την WEBER Q1200 υγραέριο τι λέτε;

Είναι διπλάσια τιμή αλλά αν είναι να μη έχω τα ανωτέρω προβλήματα .

Aris είπε...

Φιαλη εγώ παίρνω της Coral την 10κιλη (με το νέο συστημα βαλβιδων) στα 17€, Νέα Ιωνια.
Αν στραβωσουν οι διαχυτες θα σπασει το σμαλτο που εχουν, επίσης οτι χρήματα και να δωσεις σε αυτές τις ψησταριες (που εξαρχης εχουν καποια μειονεκτήματα) δεν ξερω αν θα τα "παρεις" ποτέ πίσω.
Διαχυτη ίσως να μπορέσεις να δοκιμάσεις και αλουμινιο απλα δεν θα καθαριζεται τοσο ευκολα απο τα λυπη.
Για την WEBER Q1200 υπάρχουν παααααρα πολλα βιντεο και σχολια σε εξωτερικο και Ελλάδα. Η αξιολογηση της ειναι αριστη (δε θα σε προδώσει ποτέ)!

Aris είπε...

Να συμπληρωσω οτι οι Weber - Broil King την φιαλη την στηριζουν επανω στην ψησταρια για ευκολη μετακινηση, αλλα θεωρω οτι ολες αυτες οι επωνυμες εταιρείες εχουν ενα αντιστοιχο συστημα.

Karamitsos είπε...

Σχετικά με την WEBER Q1200 στα video βλέπω οι Αμερικάνοι τα βγάζουν κόκκινα τα κρέατα . Εγώ τα θέλω καλοψημένα τι χειρισμό πρέπει να κάνω ώστε ψηθούν αλλά να μη καούν εξωτερικά

Aris είπε...

Οι Αμερικανοί νομίζω οτι γενικότερα είναι στο rare ή midrare στα κρεατά τους.
το καλοψημένο έχει να κάνει με το πόση ώρα το αφήνουμε και το πάχος του κρέατος. Θέλει υψηλή θερμοκρασία 230 - 260 oC για και συνήθως απο 5-6 λεπτα και πάνω η κάθε πλευρά (προτείνεται μία φορά γύρισμα οταν ψήνουμε σε σχάρα BBQ)

o τύπος που έχω απο κάτω έχει ψήσει σχεδόν τα πάντα στην Q1200
https://www.youtube.com/watch?v=WrNhXEYIV1U&t=215s

Κρασοπατήρ είπε...

Φχαριστώ μάγκες για τα σχόλια :) Βλέπω και στην weber ότι οι φλόγες από κάτω βαράνε. Το κοτόπουλο το ψήνει πάνω σε ταψάκι για να το προστατέψει. Μήπως τελικά, σε ΟΛΕΣ τις υγραερίου οι αναφλέξεις είναι o κανόνας και δεν μπορούμε να τις αποφύγουμε παρά μόνο με έμμεσο ψήσιμο; -Οπότε και επαληθεύεται η πρότασή μου για αγορά ψησταριάς ΠΑΝΩ από 2 καυστήρες. Στη unimac και σε άλλες φτηνιάρικες η διαφορά στην τιμή είναι κάνα 30άρι μόνο ευρώ. Αν το γνώριζα δεν θα αγόραζα αυτήν του άρθρου. Δυστυχώς, οι σχολιαστές στο Skroutz, την ευλογούνε και παρασέρνουν τους υπολοίπους. Ελπίζω πως με αυτήν την ανάρτηση, θα βοηθήσω τους υποψήφιους αγοραστές.

Aris είπε...

Μην μπερδευεστε... τις φλογες τις "θέλουμε" αλλα για κάτι λιγοτερο απο δευτερολεπτο :)
Με την weber spirit που εχω οι διαχυτες εχουν πολυ μεγαλη κληση και οταν σταζει το υγρο-λυπος απο το κρεας δημιουργει στιγμιαιες αναφλεξεις οι οποίες το μονο που κανουν ειναι να δινουν απιστευτη γευση ψητου ως BBQ.
Εκανα κοπανακια τις προαλλες (φυσικα σε άμμεσο ψησιμο 230+ βαθμους) και δεν μπορουσα να πιστεψω οτι ηταν απο υγραεριο.
Η Q σειρα δεν εχει διαχυτες απλά η μαντεμενια σχαρα είναι τυφλη στο σημειο που ειναι ο καυστηρας, και λόγο του οτι ειναι μικρη ψησταρια, εχει πολυ ένταση ο θαλαμος.
Η Q2200 θεωρω οτι ειναι πιο ιδανικη επιλογη απο θεμα μεγαθους και αποδοσης.

Σχετικά με το αμμεσο ψησιμο με ταψαξι γινεται για να φτιαξεις ολοκληρα κομματια κρεατος, μπουτια μουσχαρισια, κοτοπουλα ολοκληρα κτλ.
Ψαχνομαι για να παρω σουβλα και να δοκιμασω....

Aris είπε...

Σχετικά με το "έμμεσο" ψήσιμο σε ταψάκι, έπρεπε να γράψω.

dgsfak είπε...

Aris,

επειδή μπερδεύτηκα, τα κοπανάκια τα έκανες με άμεσο ή με έμμεσο ψήσιμο;

Κρασοπατήρ, είσαι φοβερός! Συνέχισε να μας δίνεις ίνφο μπας και μπούμε και εμείς στο θαυμαστό αυτό κόσμο με επιτυχία!

Aris είπε...

Συγνώμη αλλά δεν είχε να κάνω edit και να το διορθωσω εκει που επρεπε :)
Τα κοπανάκια τα έψησα άμεσα επάνω στη σχάρα 230+.

Ταψάκι με σχάρα για έμμεσο ψησιμο γίνεται στα μεγαλα κομμάτια κρέατος τα οποία θες να μαγειρευτουν κατά κάποιο τρόπο άρα πρεπει να γίνουν με πιο ήπια και ομοιομορφη κατανομη θερμοκρασιας.

Δημοσίευση σχολίου